We krijgen dagelijks berichten over AI; als organisatie moet je mee en dat is natuurlijk te begrijpen. Er is zoveel te bereiken met AI en dat besef wordt elke dag groter.
Dan nu het gedachtenexperiment. AI is een softwaretoepassing. En softwaretoepassingen zijn goedkoop en eenvoudig opschaalbaar. Zo weten we dat een paar techreuzen de softwareindustrie zijn gaan domineren. Van vroeger duizenden initiatieven en leveranciers, elk met hun eigen insteek, naar een paar bedrijven die van alle initiatieven hebben geleerd en ons nu een soort ultieme en verslavende mix aanbieden. Het is nu heel ingewikkeld, tot vrijwel onmogelijk om een nieuwe concurrerende business op te zetten. Zodra er een mooie nieuwe toepassing opkomt, wordt het overgenomen of simpelweg gekopieerd.
Met AI gaat hierbij de turbo erop. AI heeft onvoorstelbaar veel toepassingsgebieden en is eenvoudig in elke taal beschikbaar en gepersonaliseerd te krijgen. Dus een nog veel grotere markt en nog minder mogelijkheden om je te onderscheiden.
Stel een bedrijf ontwikkelt een slimme AI-toepassing voor het afsluiten van een inboedelverzekering. Inclusief alle controles, checks, persoonlijke keuzen en prijsbepaling. Eenmaal ontwikkeld, kan deze toepassing tegen beperkte kosten overal beschikbaar gemaakt worden. Waarom hebben we dan nog tientallen verzekeraars nodig die hetzelfde product aanbieden? Of als een bedrijf een AI-toepassing ontwikkelt die je voorziet in een volledig juist, en op jouw afgestemd, testament dat je bovendien elk jaar je attendeert op verstandige aanpassingen. Waarom zouden we dan nog 100-en notarissen nodig hebben die hetzelfde product aanbieden (even los van de zeer belangrijke en cruciale vertrouwensrelatie).
Kortom, als bedrijven AI inzetten voor hun primaire bedrijfsprocessen… wat blijft er dan over van bedrijven als ‘concept’? Zodra er één speler met zijn AI-toepassing een dominante marktpositie heeft, is de rest vrijwel kansloos. En is daarmee je bedrijf ook eindig? Ik vermoed dat AI ons, naast veel plezier en gemak, ook veel ellende kan brengen. Zeker als je er niet op voorbereid bent en je het laat gebeuren.
Mijn conclusie? Menselijke Veerkracht vanuit #TheFutureIsPersonal gedachte
Gelukkig is er nog zoiets als veerkracht van mensen en organisaties om creatief om te gaan met veranderingen. En die veerkracht kan alleen werken als er vrijheid is om te experimenten, durven en leren. En falen, om daarna weer beter te worden. Als leider heb je daarin een cruciale rol en verantwoordelijkheid. Niet alleen voor jezelf en je mensen; maar de toekomst van je organisatie staat feitelijk ter discussie.
Ben benieuwd naar jouw mening!